Een tijdje geleden kreeg ik een e-mail van een medewerker van Kanakna Productions, met de vraag of ik wou meedoen aan een tv-programma. In maart 2008 maakt Marc Herremans samen met mensen met een “fysieke of sensoriële handicap” een drie weken durende expeditie doorheen Nicaragua, en ze waren nog op zoek naar dove kandidaten.
Ik heb zelf geen interesse, maar ik was wel nieuwsgierig hoe het kwam dat ze nog geen dove kandidaten gevonden hadden. Dus ik mailde hen eens. Ik vertelde er ook bij dat er misschien dove mensen waren die zich niet echt konden vinden in het idee van “laten we eens iets doen met alle gehandicapten samen”. Met alle respect, maar ik vind het ook vaak vervelend dat men dove mensen op één hoop gooit met blinde mensen, rolstoelgebruikers, mensen zonder arm of been, mensen met een verlamming, … Ik zei dat er dove mensen zijn die zich niet zien als mensen met een handicap en dat die misschien wat afgeschrikt werden door woorden als “andersvaliden” en “mensen met een sensoriële handicap”.
Gisteren verspreidden ze opnieuw een oproep, en kreeg ik weer een mail.
“Beste,
In samenwerking met de vrt en Marc Herremans zijn we bezig met een nieuw
programma voor één. We zijn op zoek naar andershorigen die het avontuur
van hun leven willen beleven.”
“Andershorigen”. Grappig. Vanaf nu zijn we dus niet meer doof, maar gewoon “andershorend”.
Ze hebben toch hun best gedaan. Zo staat er in de begeleidende tekst ook:
Het is niet de bedoeling om jullie over dezelfde kam te scheren of te bestempelen, het
gaat over hét moment om duidelijk te maken wie jullie zijn… niet anders dan een ander.
Tof dat ze ook een dove persoon meewillen op expeditie, maar jammer dat het weer in zo’n sfeertje gebeurt van “we gaan eens laten zien dat we ondanks onze handicap toch heel wat kunnen”. Marc Herremans is daar ook wel erg mee bezig. Met alle respect trouwens. Maar ik blijf er altijd een dubbel gevoel over hebben. In ieder geval, ben benieuwd wie het zal worden.
Voor wie interesse heeft: inschrijvingsformulier vind je hier. (Vergeet niet er een foto bij te steken waarop zichtbaar is dat je doof bent. Huh?)
Van 13 tot 18 november vindt in Amsterdam de tweede editie plaats van Deaf in the Picture. Ik ga er zeker heen, de eerste keer was al veelbelovend. Het programma van Deaf in the Picture en alle andere praktische informatie is nog altijd niet makkelijk terug te vinden op het internet, maar je kan alles hier vinden (met dank aan Sven).
Ik hoop dat er een serieuze afvaardiging uit Vlaanderen zal zijn – Amsterdam is vlakbij!
November is trouwens filmmaand. Buiten Deaf in the Picture is er ook nog een Deaf Film Festival geweest in Duitsland, op 23 november is er Deaffest in Wolverhampton (UK) en op 30 november is er nog het Dövfilmfestival in Zweden.
Vorige week toonde iemand me een deel van de DVD van het verhalenproject van het Vlaams GebarentaalCentrum. Voor dat project werden een aantal klassieke en minder bekende Nederlandstalige kinderverhalen vertaald naar VGT. Ik heb geboeid als een klein kind zitten kijken, de DVD is echt mooi gemaakt. En hoewel bedoeld voor kinderen, denk ik dat veel volwassenen net zoals ik zichzelf erop zullen betrappen dat ze geboeid naar een kinderverhaal aan het kijken zijn. Binnenkort wordt de DVD verkocht. Dus aan alle dovenscholen, iedereen met gebarentalige dove of horende kinderen, of gewoon iedereen die zin heeft in een kinderverhaal in VGT voor het slapengaan: kopen die DVD!
En nu we toch bezig zijn met kindernieuws: blijkbaar komt de Sint dit jaar aan in Antwerpen samen met twee zwarte pieten die VGT kunnen! Je kan de aankondiging hieronder zien.
Ik gebruik meer en meer ooVoo voor webcamgesprekken en videomails. Het is volledig gratis, makkelijk en handig in het gebruik en het werkt -bijna altijd- zeer goed. Maar voorlopig enkel op PC’s, jammer genoeg.
Dus hierbij een nerd-boodschap voor alle Mac-gebruikers!
Ondertussen kreeg ik een antwoord terug van ooVoo dat ze eraan werken, en dat ze de Mac-versie willen afhebben tegen eind 2007. Da’s dus al snel!
Vandaag mailden ze me opnieuw: of ik de proefversie van ooVoo voor Mac wou proberen uittesten. Ik heb ze gedownload, en het werkt al om te videochatten. Videomails sturen lukt nog niet.
Dus, stuur een Apple Request naar ooVoo, en je zal uitgenodigd worden om de proefversie te installeren. Doen!
De kogel is door de kerk. Vanaf het volgende academiejaar 2008-2009 (verbazingwekkend snel al dus!) zal de Lessius Hogeschool in Antwerpen Vlaamse Gebarentaal opnemen in de lijst van de te kiezen talen binnen de opleiding Toegepaste Taalkunde.
Concreet betekent dit dat studenten op Bachelor-niveau Vlaamse Gebarentaal kunnen volgen als tweede vreemde taal (naast bijvoorbeeld Engels of Frans). Het is de bedoeling om dan binnen drie jaar aansluitend een Masteropleiding tolken (van en naar VGT) op te richten.
Dit is een heel belangrijke en grote stap voor de academische verankering van de Vlaamse Gebarentaal, en de tolkenopleidingen VGT in het bijzonder. Het niveau zal naar omhoog gaan, wat niet alleen de tolken (en hopelijk ook hun loon!) maar ook de Dovengemeenschap ten goede zal komen. Van harte proficiat dan ook aan iedereen die betrokken was bij dit initiatief, in de eerste plaats Myriam Vermeerbergen en Mieke Van Herreweghe.
Er schieten direct al tientallen vragen door mijn hoofd over deze opleiding (materiaal? toegankelijkheid voor dove studenten? lesgevers?). Maar dat zijn zorgen voor later. Laat ons nu maar eerst en vooral eens even gewoon heel blij en opgelucht zijn met deze belangrijke stap.
Ik heb het soms moeilijk met de manier waarop er gebaard wordt over genocide, linguïcide en ethnocide met betrekking tot dove mensen. Vaak is het hard en zwart-wit. Soms zit er ook geen lijn in. Worden er geen heldere argumenten gegeven.
Deze Frontrunner is één van de eersten die ik zie die dit op een duidelijke, gestructureerde manier weet uit te leggen voor de camera. Het is niet echt diepgaand (dat kan niet op zo’n kort filmpje) maar het zit goed ineen. Het is duidelijk en to the point. En het is mooi gebaard, ook.
Nu ben ik eigenlijk ook wel nog steeds heel benieuwd een verslag te lezen op de Frontrunners-site over Deafhood?
Het goede humeur waarmee ik vanochtend opstond (en dat gebeurt niet vaak) kreeg een serieuze knauw toen ik van een collega een artikel doorgemaild kreeg dat vorige week in De Standaard verscheen. School en parochie organiseren een benefiet om een tweede CI te kunnen betalen voor een meisje van 11 jaar. Aangezien zo’n CI bijna 25.000 euro kost en de overheid hierin niet tussenkomt, is het voor veel ouders helemaal niet zo vanzelfsprekend om hiervoor het nodige geld bijeen te krijgen. Een lovenswaardig initiatief dus, en ik hoop voor Jirka en haar ouders (ik heb al vele malen fijn samengewerkt met haar gedreven moeder) dat het benefiet een groot succes was.
Waar ik het moeilijker mee heb, is dat dit de zoveelste keer is dat een verhaal als dit aandacht krijgt in de media, en het de zoveelste keer is dat er maar één kant van het verhaal getoond wordt (hoe mooi het verhaal ook is). Jirka en haar gezin krijgen van De Standaard een foto én een (weliswaar kort) interview.
Ter vergelijking: de campagne Vlaamse Gebarentaal leeft! kreeg in dezelfde krant een kleine rechterbenedenhoek waar iedereen die zijn/haar krant niet goed doorneemt, zo over leest. Niks gezien. En al helemaal geen foto. Ondanks het feit dat we bij Fevlado de journalistieke wereld herhaaldelijk zeer goed op de hoogte gebracht hadden van de campagne en alles daarrond.
Waarom is die aandacht nog altijd zo onrechtmatig verdeeld? Waarom wordt een positieve boodschap over VGT bij wijze van spreken gebruikt als bladvulling in de krant, en krijgt een emotioneel verhaal over een meisje dat een tweede CI nodig heeft een volledige pagina en foto? Dat de media op zoek gaan naar (liefst emotionele) persoonlijke verhalen, dat wisten we al langer. Ligt het aan ons? Moeten we onze berichtgeving anders aanpakken?
En als er in een artikel gemeld wordt dat de overheid niet tussenkomt bij terugbetaling van een tweede CI, mag er dan aub ook bij dat diezelfde overheid helemaal niet tussenkomt bij terugbetaling of zelfs nog maar voorziening van specifieke cursussen VGT voor horende ouders van dove kinderen?
Vandaag was ik in Kasterlinden voor een vergadering. Toen ik weer buitenkwam, kwam ik groepjes leerlingen en leerkrachten van de lagere school tegen die flyers aan het bussen waren in de buurt. Leuk om te zien.
In 2008 organiseert Kasterlinden trouwens samen met de VUB een congres over 10 jaar bilinguaal-bicultureel dovenonderwijs in Vlaanderen. Kruis 17 en 18 oktober 2008 aan in uw agenda. Het congres vindt plaats in Brussel. De website zal weldra online gaan.
