Ik zag hen nu voor de derde keer live maar ik sta nog steeds te springen en te dansen alsof het de eerste keer is en ik terug zestien ben. Signmark heeft, in de paar jaar dat hij nu bezig is, al de status bereikt van een echte popster en men gaat ook zo met hem om. Dat is goed. In de horende wereld kunnen jongeren ook idolen hebben waar ze naar opkijken, dus dat wij dat ook hebben is niet meer dan normaal. Na het concert vlogen er tientallen mensen op hem af die allemaal een handtekening wilden of met hem op de foto (mezelf inbegrepen). Dan staat hij daar met een witte handdoek om zijn nek, heel cool, te signeren.

Signmark is niet zomaar inhoudsloze rap. Zijn teksten betekenen ook iets. Heel interessant om te analyseren en te gebruiken in lessen Dovencultuur. In zijn teksten zit soms maatschappijkritiek (bijvoorbeeld op het CI, op het oralisme), maar meestal stralen zijn songs ook veel trots uit. Trots op zijn taal, zijn cultuur.

Iemand merkte tijdens het concert in Budapest op dat het dit zou zijn dat horende ouders moeten zien als ze een doof kind krijgen. Dat het DVD’s van Signmark zouden moeten zijn die ze uitdelen in de ziekenhuizen. Dat horende ouders zien dat alle mogelijkheden openliggen. Signmark is nu al een rolmodel voor veel dove jongeren en dat is erg mooi om te zien.

Ik laat u even meegenieten met dit stukje dat ik filmde tijdens het concert:

Het voorwoord van Kurt “dat je niet moest proberen een verhaal te zoeken” was een goede zet. Nadien tussen het bier en de wijn werd er nog heel wat gespeculeerd over wat die of die scène juist betekende of niet betekende. Veel ruimte voor eigen fantasie, en dat is leuk.

Dus een dikke proficiat aan de hele ploeg van Hand in ‘t Oog voor deze prachtige productie. Ik kijk al uit naar de volgende.

Het enige dat een beetje een koude douche was, zaterdag, was het afsluitend woord van de schepen. Dat een productie als dit bewijst “dat mensen met een handicap ook van cultuur kunnen genieten” en “mensen met een handicap ook kunnen participeren in cultuur”. Daar zaten we écht niet op te wachten. Goed bedoeld, maar een beetje ongelukkig verwoord. Ook over de keuze van de tolken moet misschien nog eens nagedacht worden.

Maar voor de rest: chapeau!

Al tickets??

De voorstelling van vrijdag 4 mei is al uitverkocht, dus haast je om er nog voor 5 mei bij te zijn! Tickets hier.