Paul Virilio spreekt over het affekttotalitarisme van de huidige media.

sorry van die 3 mails, mijn vingers zijn te dik, hahaha

lucas

Het is mij nog niet gebeurd dat tijdens een tolkopdracht mensen iets komen vragen over een dossier waaraan ik werk binnen Fevlado. Waarschijnlijk dankzij het feit dat ik die situaties probeer te vermijden.

Op het werk tolk ik alleen als er bvb een dringend telefoontje is voor een Dove collega of als er opeens een horende persoon voor de deur staat die geen VGT kan. Maar ik tolk geen vergaderingen bij Fevlado of ook geen gesprekjes tussen collega’s waarbij ik dan ook deelneem aan het gesprek.
In het begin gebeurde het wel es dat als er echt geen tolk kon gevonden worden, dat ik dan maar als “laatste redmiddel” ging tolken en dan vroegen de mensen me ook nog eens om mijn mening, maar dat lukt me niet.
Ofwel tolk ik ofwel neem ik actief deel aan een vergadering. Niet beide samen, dat werkt voor mezelf niet. (lichte vorm van autisme misschien? ;o) )

Dus die beroepscode kan wel in de realiteit, maar het is misschien niet steeds en niet voor iedereen nodig? Verschil moet er zijn en zolang de klant er tijdens tolkopdrachten geen bezwaar tegen maakt dat jij netwerkt, lijkt me dat geen probleem?

Ben zeker met je eens dat het een kleine wereld is en als (zoals bij jou het geval is) je naam wat gekend is binnen de gemeenschap, verbaast het me niet dat mensen de kans grijpen jou vragen te stellen als ze jou ontmoeten (of je dan op dat moment daar als tolk bent of niet maakt hen niet uit). Zeker al niet als je met interessante dingen bezig bent waar mensen overenthousiast vragen over stellen :o)

@Isa, “Als ik werk voor Fevlado, dan ben ik geen tolk VGT. Als ik tolk, dan verricht ik geen lobbywerk. Zoals je zelf zegt ik doe de twee jobs naast elkaar.”
Zo staat het ook in de (Nederlandse) beroepscode, als ik me goed herinner. Maar het lijkt me sterk dat het zo werkt. Je _bent_ namelijk wel tolk+fevladist tegelijkertijd. Je kunt het beeld van het een niet uitschakelen als je het ander doet.
Zelf probeer ik ook mijn vakken te scheiden, als ik tolk dan probeer ik niet actief mensen over m’n onderzoek te vertellen. Maar ik tolk regelmatig bij congressen e.d., en dan komt er wel eens iemand op me af die zegt: ‘wat je laatst in Woord & Gebaar schreef, is dat ook waar je onderzoek nu over gaat?’ –Wel, ik werk nu als tolk, daar mag ik niet over praten… Dat zeg ik dan meestal niet. Ik probeer op ingehouden toon wat te vertellen, verwijs mensen naar de web site, zet een misverstandje recht, en als het uit de hand loopt, moet ik ineens naar het toilet. Dat wil zeggen, als mensen overenthousiast worden en door blijven vragen. (Ja, dat komt voor ;-)).
Wat ook voorkomt, en steeds vaker omdat Nederland ook een klein land is: ik kom mensen tegen die ik ken, doof of horend, door wie ik niet als tolk aangevraagd ben, maar met wie het leuk is om in een pauze even bij te kletsen. Netwerken. Zolang dat mijn klant niet in de weg zit c.q. mijn klant me nodig heeft, voel ik me daarin niet bezwaard.
Omgekeerd komt het op de universiteit voor dat mijn horende collega’s weten dat ik ook als tolk werk, en even met een van onze dove collega’s willen praten met wat minder moeite (…). Komt ook voor. En dat doe ik dan meestal wel. Helpen, is dat. Collega’s helpen weliswaar. En ook dan voel ik me niet bezwaard, en zowel de dove als horende collega’s verwachten dan dat ik ook m’n zegje doe als dat zo uitkomt.

Anders dan Isa dus.

Om op het onderwerp terug te komen: ik ben blij dat ik als horende niet in aanmerking kom voor zo’n programma ;-)

Groetjes

@ Lieve: ik ben het volledig met je eens. Krachten bundelen en samenwerken. Waarschijnlijk moeten we inderdaad een paar fases doormaken vooraleer we de ideale situatie bereiken.

@ Katrien: goh. Ik vind het toch een verschil hoor. Als ik werk voor Fevlado, dan ben ik geen tolk VGT. Als ik tolk, dan verricht ik geen lobbywerk. Zoals je zelf zegt ik doe de twee jobs naast elkaar. Maar ik wil hier toch even duidelijk stellen dat als tolken of horenden SAMEN met de Dovengemeenschap voor bepaalde zaken lobbyen ik dat prima vind.
Volgens mij kan een belangenverdediger best een tolk zijn, als hij/zij de belangen van de Dovengemeenschap verdedigt.

@ Marinette. Ik wil heel graag es tijd maken om de zaken open met elkaar te bespreken. Dat antwoordde ik ook al aan Lieve op mijn eigen blog. Volgens mij staan we met onze meningen dichter bij elkaar dan je denkt.
Als ik met mijn uitspraken de Dovengemeenschap gekwetst heb, mag de Dovengemeenschap mij dat laten weten.
Eén ding wil ik wel rechtzetten. Ik heb nooit gesteld dat tolken of horenden die in samenwerking met doven initiatieven opstellen hun plaats niet kennen. Integendeel. Horenden die het samen met doven realiseren kennen hun plaats net wel! Namelijk evenwaardig.
Ik wil zeker werken aan mijn bekrompen visie om die verfrissender te maken.

Voor meer discussie, bezoek zeker eens mijn blog. Dit thema komt er ook aan bod.

Ik denk dat velen onder ons na 4 jaar tolk opleiding, gewoonlijk nog extra op je dagjob, je huishouden en een hoop jengelende kinderen en man, echt niet deze richting instappen om eens even “een helpende hand” uit te steken.

Nooit gehoord van interesse, je bent echt niet flatterend tegenover de ganse Dovengemaanschap!

De Dovenwereld is aan een inhaal beweging begonnen, dank zij de ontwikkeling van de hedendaagse technologie hebben ze daar nu de mogelijkheden voor en ze laten hun kansen niet liggen.

Aan de andere zijde:

Het beroep van tolk is jong en moet nog heel wat evolueren.
Zolang zijn qua uitbetaling alleen afhankelijk blijven van het Vlaams Agentschap is er zowel voor de tolken als voor de doven weinig goeds in het vooruitzicht.

Vergeet dan maar het beter niveau waar iedereen het zo over heeft, want wie wil nu in hoofdberoep een job doen waar het bestaansinkomen zo onzeker is. Wie kan zich dat veroorloven? De jongere die er nodig zijn om te tolken aan universiteiten en hoge scholen willen zeker ook wel zeker zijn van hun maandloon. (mss zie je hier een vorm van macht in maar een maandloon is nu eenmaal in deze wereld wel noodzakelijk)

Dus moeten bedrijven en allelrei instantie er van doordrongen worden dat VGT een taal in Vlaanderen is die door een groep personen wordt gebruikt.
(prima spotje en zeker voor herhaling vatbaar)

Sensibilisering is noodzakelijk…..niet alleen door de dovengemeenschap zelf maar ook door zij die er nauw mee verbonden zijn door hun beroep, een beroep kan niet evolueren zonder financiële zekerheid.

Wat je niet kent kan je ook niet lief hebben …………….hoe vaak kom je niet in contact met horenden die “……..er gewoon nog nooit hadden bij stil gestaan!” maar in samenspraak met veel plezier voor toegankelijkheid zorgen naar keuze.

Ga jij horenden (al dan niet tolken) die in samenwerking met doven initiatieven opstarten, om een gemeenschap te sensibiliseren of gewoon omdat ook zij graag eens gewoon ergens kunnen aan deelnemen samen met collega’s, familieleden en kinderen zonder hun tolkuren te moeten gebruiken, blijven stigmatiseren als “helpende hand” “als “hun plaats niet
kennend” Erg taktvol is dat niet.

ik citeer: “Ik wil het initiatief van tolken zoals binnen Sign Up of Handmade of bvb de Torhoutse Vrij-dagen niet afbreken,

………..want uiteindelijk zullen er wel Dove personen zijn die blij zijn met deze initiatieven…………….

maar ik stel me wel vragen bij de positie / macht die tolken zichzelf (soms) toekennen.

Hoe denk je dat jou positie is bij zulks schrijven?
Als Doven zou ik niet echt blij zijn met zulke uitspraak!

Alvorens je nog eens over een of ander initiatief uit te spreken kan je best even eerst wat meer informatie vragen en liefst aan de personen zelf.
Een ruimere visie zou verfrissend werken!