Inderdaad, werkt dat anders niet vicieus?

Dus ik vind niet dat je dankbaarheid kan verwachten. Wel ontzag en respect! Daar komt weer het onderwijs :) Wij leren de kinderen de geschiedenis, dat er vroeger niet zo veel voorhanden was, dat ze nu wel geluk hebben met de technologische vooruitgang.

Dus kinderen gaan zitten frustreren is volgens mij niet de oplossing, ik weet wel dat je soms schrikt omdat je zelf uit een heel andere situatie komt en soms denkt ‘de jeugd van tegenwoordig’ ;) dat zal de leeftijd zijn Geertje ;)
Pubers moet je daar in ieder geval niet mee lastigvallen, als ze wat ouder worden komen ze vanzelf wel tot dat besef.

groetjes

Ik kan er echt van genieten dat kinderen op school komen vertellen over kleine en grote dingen en dat alles in VGT en te zien op hun gezicht dat ze zich goed voelen.
De kinderen weten/voelen ook wel dat het niet overal is als op school. Maar als ze met iets zitten of er is iets gebeurd kunnen ze altijd op die veilige basis terugvallen. Dat is toch zalig!

Zoals Peet zei ‘begeleiden’. Als een kind op school bijvoorbeeld komt vertellen dat hij niets begrijpt van dat gepraat kan je tenminste uitleggen dat horende mensen het daarom niet altijd slecht bedoelen maar ook vaak gewoon niet beter weten. Of hoe ze het best volgende keer reageren, of …

Ik vind het niet zo’n leuke opvatting te denken dat omdat het leven niet vol VGT zit dan hoeft dat op school ook niet/ of maar een deeltje. Ze krijgen heus wel hun aanbod in Nederlands. En kinderen die zich beter voelen bij spreken hebben dat recht ook op school.

En ik kan zo nog een tijdje doorgaan ;)

—-De juiste versie:
“De kinderen moeten alles begrijpen en communiceren in eigen moedertaal. ”
Kan je dan nog van bilingualiteit spreken?

—-Tja, ik was blijkbaar te vlug met mijn ‘oordeel’.
Ik had alles vlugvlug getypt omdat ik effe weg moest.

Maar mijn definitief van bilingualisme:
Kinderen twee talen aanleren in (aparte) vakken volgens hun eerste taal.
Hun moedertaal laten uitdiepen en hen daarin sterk maken en het doen begrijpen, ervaren, juist gebruiken,… een sterke eigen taalbasis maken.
En dan tweede taal aanbieden en hen de aspecten ervan aan te leren.
Zo kunnen ze twee talen gebruiken in hun twee werelden waarin ze op dit moment leven en hebben ze toch een extra voordeel in de toekomst.

Om alles recht te zetten in mijn vorige bericht:
De scholen moet kinderen voorbereiden op de echte wereld, maar ik vind dat er niet tekortkomingen moeten gebeuren op de school. De kinderen moeten alles begrijpen en communiceren in eigen moedertaal EN DAARNAAST OOK IN HUN TWEEDE TAAL OM MEE TE KUNNEN, WILLEN DRAAIEN IN DE TWEE WERELDEN . Alleen zo kunnen ze leerstof en de ontwikkelingen in de maatschappij begrijpen.
Ze kennen daarnaast wel genoeg situaties die hen frustaties kunnen komen doordat ze naar winkels gaan of met horende buurtkinderen willen spelen,….

Ik was blijkbaar te vlug met mijn ‘oordeel’.
Ik had alles vlugvlug getypt omdat ik effe weg moest.

Maar mijn definitief van bilingualisme:
Kinderen twee talen aanleren in (aparte) vakken volgens hun eerste taal.
Hun moedertaal laten uitdiepen en hen daarin sterk maken en het doen begrijpen, ervaren, juist gebruiken,… een sterke eigen taalbasis maken.
En dan tweede taal aanbieden en hen de aspecten ervan aan te leren.
Zo kunnen ze twee talen gebruiken in hun twee werelden waarin ze op dit moment leven en hebben ze toch een extra voordeel in de toekomst.

Om dit aan te voegen in mijn vorige bericht:
De scholen moet kinderen voorbereiden op de echte wereld, maar ik vind dat er niet tekortkomingen moeten gebeuren op de school. De kinderen moeten alles begrijpen en communiceren in eigen moedertaal . Alleen zo kunnen ze leerstof en de ontwikkelingen in de maatschappij begrijpen.
Ze kennen daarnaast wel genoeg situaties die hen frustaties kunnen komen doordat ze naar winkels gaan of met horende buurtkinderen willen spelen,….

Papieren dus enkel in de lerarenkamer zou ik zeggen.

“De kinderen moeten alles begrijpen en communiceren in eigen moedertaal. ”
Kan je dan nog van bilingualiteit spreken?

“Ze kennen daarnaast wel genoeg situaties die hen frustaties kunnen komen doordat ze naar winkels gaan of met horende buurtkinderen willen spelen,….”
Of familiebezoeken :-)
Maar helaas weet men ook dat vele ouders hun kinderen thuis houden om ze te “beschermen”. De frustraties komen op latere leeftijd omdat ze niet weten hoe met de situatie om te gaan en niet lunnen relativeren. Hier begint dan soms ook het extreme denken.

Ik verwijt niemand iets maar het gaat om het bewust zijn van wat men heeft en hoe men het verkregen heeft en wat er nog te doen is.
Idealen zijn er naar om te streven, niet om het cadeau te krijgen. Men kan het niet cadeau krijgen omdat men het ideaal bijna nooit kan bereiken. Alle partijen moeten steeds water bij de wijn doen op een consensus te bereiken.
Een ideaal kan men ruim bekijken. We streven bijvoorbeeld naar gelijkheid. Dat kan men zeer ruim bekijken maar een absolute gelijkheid is een utopie.
gelijke kansen zijn er wel maar de mensen zijn niet gelijk…

Die papieren laten opgehangen is gewoon een ‘geheugensteuntje’ aan de COLLEGA’S (dus niet AAN kinderen en VOOR kinderen, volgens mij) dat er ook in (Vlaamse) Gebarentaal gecommuniceerd wordt naast Nederlands.
Als ik het zou doen, zou ik dat in de lerarenkamer laten ophangen en aan de deur van (deel)gebouw waar mensen werken met en rond dove kinderen.
Er zal dus niet veel of geen invloed zijn op kinderen.

De scholen moet kinderen voorbereiden op de echte wereld, maar ik vind dat er niet tekortkomingen moeten gebeuren op de school. De kinderen moeten alles begrijpen en communiceren in eigen moedertaal. Alleen zo kunnen ze leerstof en de ontwikkelingen in de maatschappij begrijpen.
Ze kennen daarnaast wel genoeg situaties die hen frustaties kunnen komen doordat ze naar winkels gaan of met horende buurtkinderen willen spelen,….

We kunnen de huidige generatie niet verwijten dat ze alles normaal vinden waarvoor de vorige generatie vochten (we kunnen eigenlijk de vorige generatie ook daarop verwijten omdat ze vergaten waarvoor de hun vorige en nog meer generaties vochten en zo komen we nog in de generatie die in middeleeuwen leefden en vochten voor iets….. De huidige generatie vechten nu voor andere dingen die we vroeger onmogelijk achten De maatschappij evolueert en dus ook de missies van mensen, jongeren…
We hebben in de laatste jaren (veel?) iets bereikt, maar (veel) mensen vinden het nog niet goed genoeg. We moeten nog meer iets doen om dateen te bereiken wat we willen.
Daarbij, de ideaalbeelden veranderen altijd als er een bepaalde missie bereikt is, we blijven dus steeds streven naar de (veranderlijke)ideaalbeelden om onze maatschappij te proberen te verbeteren en ook de omgang met anderen te versoepelen,….

aan de andere kant, het is wel waar dat zo’n taalpolitiek zorgt voor motivatie. tgaat bij de mensen van mjn jaar om (nog) niet kunnen, niet om niet willen. maar als er altijd een stemtolk klaarstaat als je eens iets moeilijkers moet zeggen tegen een dove persoon, is er dan wel zoveel stimulatie?

Maar ik vind wel dat dovenscholen een weerspiegeling moet zijn van de maatschappij en dat is niet het ideaalbeeld dat iedereen VGT gebruikt.
Onderwijs is nog altijd de beste manier om iemand voor te bereiden op het echte leven. Als men daar bewust is van de frustraties van tekort aan gebarenomgevingen dan kan men daar enkel lessen uit trekken.

Het gebeurt al te dikwijls dat de huidige generatie vergeet waarvoor de vorige generatie gevochten heeft. Vroeger was het onbestaande dat men onderwijs kreeg in VGT in de klassen en nu staan we al een stapje verder. Maar de huidige jongeren vinden het al normaal.
Pas op: om kwaliteit hoog te houden moet men lessen in VGT geven maar buiten de klas is er een kleine meertalige maatschappij binnen de veilige schoolmuren. Meertalige omgevingen zijn de beste stimulerende omgevingen die je maar kunt bedenken.

Men moet zich bewust worden en blijven van de verworven rechten. VGT is erkend. Over 30 jaar vindt iedereen dat normaal dat VGT in het dagelijks leven gebruikt wordt. Wie gaat er dan nog uitleggen dat er jaren onderzoek vooraf gegaan is en dat DAF de handtekeningen bijeen gebracht heeft om dat doel definitief te bereiken?

Als niemand beseft dat er voor gevochten is dan zal dat recht ook niet meer een belangrijke plaats krijgen tot men eraan raakt en misschien is het dan al te laat.

Kijk eens naar jezelf. Kijk eens naar wie hier comments post. Gaat er dan geen lampje branden? Jullie zijn herhaaldelijk tegen muren gebotst in volledige Nederlandstalig onderwijs en het heeft jullie gemotiveerd om te vechten voor rechten en bewustmaking. Onderwijs met Tolken VGT was er in mijn tijd nog niet. Ik ga nu niet iedereen over dezelfde kan scheren maar het zette me wel tot nadenken over wat we al hebben, hoe we het gekregen hebben en wat er nog komen kan

Maak het dus niet te gemakkelijk. Ideaalbeelden zijn er om naar te streven. Niet om het cadeau te krijgen.