Miscommunicatie, nog maar eens.
Een man gaat naar de psycholoog omdat hij stemmen hoort in zijn hoofd. “En, wat zeggen die stemmen?”, vraagt de psycholoog. “Weet ik niet”, antwoordt de man, “ik ben doof”.
Het is één van de grapjes die circuleerden vorige week tijdens onze lessen Health and Mental Health in the Deaf Community”, gegeven door Dr. Mary Griggs. Maar het toont precies aan waar het om gaat: misverstanden en gebrekkige communicatie tussen dove patiënten en horende professionals. En als gevolg van die miscommucatie: verkeerde diagnose. Het is deze misdiagnose die er aanleiding toe geeft dat dove patiënten vaak veel langer in psychiatrische instellingen blijven dan horenden. In 1966, wist John Denmark te melden dat de gemiddelde verblijfsduur van dove patiënten in psychiatrische instellingen zo’n 20 jaar en 4 maanden was. Twintig jaar later, toonde een onderzoek in België (Timmermans) aan dat de gemiddelde verblijfsduur 21 jaar was, vergeleken met 148 dagen (!) voor horende patiënten.
Doven met schizofrenie kunnen trouwens écht stemmen horen in hun hoofd. In Zuid-Londen werd recent een praatgroep opgericht, Living with Voices, door en voor doven met dit probleem. Het geheel wordt geleid door psycholoog Jo Atkinson, zelf Doof.
March 8th, 2006 at 7:31 pm
het horen van stemmen bij schizofrene horenden is bekend, maar ook niet altijd erkend. veel slachtoffers (meestal vrouwen) van seksueel geweld kampen ermee en het duurt soms jaren eer ze ergens ernstig genomen worden. gelukkig komt er -door o.a. sensibiliseringscampagnes rond geweld- stilaan verandering in.
ik hoop uit de grond van mijn hart dat het proces voor Doven sneller op gang komt. verdorie 21 jaar weggeborgen in de psychiatrie, dat is niet alleen een stuk mensenleven dat verloren gaat, het is toch gewoon afgrijselijk !
March 21st, 2006 at 7:10 pm
[...] Update: op de UK Deaf mailing list kwamen er de hele dag vanuit de Dovengemeenschap positieve reacties op het artikel. Lichy vertelde ondertussen dat de journaliste, Rebecca Atkinson, zelf Doof is, en de zus van Jo Atkinson, de Dove psychologe waarover ik het reeds eerder had. Rebecca Atkinson schreef voor the Guardian ook al enkele artikels over Usher. Vandaar dus dit goed gebalanceerd verhaal met aandacht voor cultuur-linguïstische aspecten (en niet het gebruikelijke zielige plaatje dat we zo gewoon zijn). [...]